Het Mysterieuze?

Stel je voor: je hebt in juni een kaartje gekocht voor onze voorstelling. Gezellig loop je met een vriend of vriendin de zaal in. In de zaal word je welkom geheten door de spelers van het stuk. Je hebt al gehoord dat het een vreemd stuk zou worden, omdat er gewerkt wordt vanuit het episch- of vertellend theater. Je gaat zitten en ziet dat alle spelers al op het toneel staan of zitten. Hoe zat het ook al weer met episch theater. Er was iets met Brecht en Binnerts. Oh, wacht even. De spelers die ons welkom hebben geheten lopen naar het toneel. Eén roept: Zaallicht uit, speelveld aan. De vertelster staat op en begint het stuk. Tot je grote verbazing gaan de spelers het hele toneelstuk niet meer af. Ze stappen het speelveld binnen als ze moeten spelen en gaan zitten of ergens anders staan, als hun rol ophoudt .Hoe was het stuk ook al weer ontstaan? Oh, ja, na drie maanden improviseren, waardoor o. a. komische, dramatische en spannende scènes waren ontstaan, had de regisseur het stuk geschreven.

Er wordt gewerkt wordt vanuit het episch- of vertellend theater. Ze moeten kunnen improviseren, zich bewust zijn van het publiek, zichzelf zijn en toch ook weer de speler in het stuk. Na afloop spreek je toevallig nog even met de regisseur Jaap Nijhof. Je stelt hem de vraag: wat voor regisseur ben je eigenlijk, een alleenheerser of een echte democraat? Daar moet hij even over nadenken.“Een alléén heerser ben ik sowieso niet. Een toneelstuk ontstaat door een wisselwerking van de acteurs en de regisseur. Maar echt helemaal een democraat ben ik ook niet. De spelers hebben veel invloed op het stuk, daarom episch theater, maar uiteindelijk ligt de beslissing of iets in het stuk komt of niet bij mij, de regisseur.”, aldus Jaap.